A 37 90 89: Beyond the Museum

1969.05.00 001 a pho house mgl 012

Event

M HKA, Antwerp

01 June 2018 - 06 January 2019

A 37 90 89: HET MUSEUM VOORBIJ

Curator: Barbara Vanderlinden

In mei 1969 kondigde een losse groep kunstenaars en enthousiastelingen rond de galerie White Wide Space de oprichting van een nieuw centrum voor kunst en communicatie in Antwerpen aan. De Duitse curator Kasper Koenig stond aan het hoofd van A 37 90 89. "A staat voor A, ABC, anti-kunst enzovoort", schreef hij in een aankondiging. "37 90 89 is het telefoonnummer. Het nummer zal 24 uur op 24 beantwoord worden."

A 37 90 89 begon met een champagneontbijt op 21 juli 1969 tijdens de live uitzending van de landing van Apollo 11 op de maan. In de zes maand die daarop volgden bracht het programma een netwerk van neo-avantgarde kunstenaars uit West Europa en de Verenigde Staten samen in Antwerpen. Hun kunstacties verwerkten fundamentele vragen over de kunst en haar instituten in een maatschappelijke context. James Lee Byars realiseerde bijvoorbeeld een live-experiment via televisie, radio en telefoon waarbij hij wereldwijd vragen verzamelde, Marcel Broodthaers installeerde er zijn migrerende Musée d'Art Moderne, Département des Aigles, Addi Køpcke, Robin Page en Tomas Schmit reconstrueerden in A 37 90 89 het café Amadou en Jörg Immendorff en zijn LIDL-collectief organiseerden er de LIDL Sport Week.

Hoewel A 37 90 89 slechts zes maanden open was, beïnvloedt het de discussie over het dilemma van musea en hun moeilijkheden om experimentele ideeën een plaats te geven bijna 50 jaar later nog steeds. Deze archieftentoonstelling wil de ambitie en de geschiedenis van A 37 90 89 uitspitten aan de hand van drie elementen: een film die alle historische documenten doorloopt, terwijl mannelijke en vrouwelijke stemmen fragmenten uit het archief voorlezen; een fototentoonstelling van Maria Gilissen en een re-enscenering van de LIDL Sport Week door Josef Dabernig.

A 37 90 89 (1969)
Maria Gilissen

De meeste activiteiten in A 37 90 89 gebeurden live ter plaatse, maar vooral dankzij de foto's van Maria Gilissen werden ze gedocumenteerd en voor de toekomst bewaard. Haar foto's spelen een essentiële rol, ze vormen een ingang voor het construeren van het verleden. Voor de tentoonstelling heeft Gilissen meer dan honderd zwart-witfoto's geselecteerd.

 

24 aug., 2018

Josef Dabernig (Oostenrijk, º1956)

Re-visioning LIDL Sports-week

In 1968 creëerde Jörg Immendorff en Chris Reinecke de LIDL-beweging: de verschillende afdelingen - Lidl Academie, Lidl Space, Lidl Sport, LIDL Theater, enzovoort - hadden als doel de mystiek van de creatie te ontkrachten en kunstenaars te betrekken bij de maatschappij. In Antwerpen organiseerden Immendorff en Reinecke een reeks LIDL-sportactiviteiten: sporttraining, een voetbalwedstrijd en een wielerwedstrijd naar Brussel.

De kunstenaar Josef Dabernig, voor wie sport al langer een metafoor is voor de artistieke routine, heeft twee locaties  - verwijzend naar voetbal en fietsen - gedefinieerd die karakteristiek zijn voor zijn voortdurende dialoog met de architectuur. Op deze plaatsen verzamelde hij een uitgekozen aantal (niet uitsluitend) kunstgelieerde deelnemers om de heropvoeringen van LIDL Sport uit te voeren. De gekozen locaties zijn cruciaal, en benadrukken de kwaliteit van de niet-plaats als een anti-commercieel en anti-representatief statement, als zodanig verwijzend naar de voornoemde LIDL-ideeën met betrekking tot het normale en democratische. Met zorg uitgevoerd om niet tot slapstick te verworden, vonden alle activiteiten en interpretaties van de LIDL-activiteiten plaats in een natuurlijke context. Dabernig documenteerde zijn LIDL Sportweek heropvoering met fotografische panorama's. De strenge structuur van de presentatie in de vitrines 1, 2 en 3 verkennen de lege rechthoekige ruimtes als metaforen voor verlangens en verwachtingen. De vitrines 4 en 5 houden verband met het innemen van een plaats in deze ruimtes door de performers op basis van historische gebeurtenissen.

De kunstenaar verklaarde tijdens het event op 24 augustus, 2018: "Wanneer ik de LIDL-sportactiviteiten begrijp als een soort transgressie in de kunst met - laat ons zeggen - dadaïstische-, fluxus-, situationistische verwijzingen, zie ik mijn performatieve pogingen als een soort uitgebreide sculpturale visie, die te maken heeft met de magie van plaatsen, hun geometrische implicaties, met onderwerpen die op een of andere manier deze plaatsen articuleren, met de autonomie van deze onderwerpen in hun paradoxale relatie tot kaderen en met de affiniteit van dergelijke sculpturaal gemotiveerde acties met fotografie en film.”

Media View all

Ensembles View all